Nafnliður

ljótur

bjartur, skínandi

Í nöfnum er -ljótr komið af germönsku *leuhtaz, „ljós, bjartur“, og er óskylt lýsingarorðinu ljótur í nútímamáli þrátt fyrir samhljóminn.

Kemur fyrir sem viðliður. Heimild: CV 1874. Afbrigði: ljót, ljot.